diabetes medicijnen

Tesavel - sitagliptina

Wat is Tesavel?

Tesavel is een geneesmiddel dat de werkzame stof sitagliptine bevat. Het is verkrijgbaar als ronde tabletten (roze: 25 mg, beige: 50 en 100 mg).

Waarvoor wordt Tesavel gebruikt?

Tesavel wordt gebruikt bij patiënten met type 2-diabetes om de controle van het glucosegehalte (suikergehalte) in het bloed te verbeteren. Het wordt als volgt gebruikt, naast een dieet en lichaamsbeweging:

• bij monotherapie, bij patiënten die niet voldoende worden gereguleerd met een dieet en lichaamsbeweging en bij wie metformine (een antidiabeticum) niet geschikt is;

• in combinatie met metformine of een PPAR-gamma-agonist (een soort antidiabetica), zoals een thiazolidinedion, bij patiënten die niet voldoende worden gereguleerd met metformine of de alleen gebruikte PPAR-gamma-agonist;

• in combinatie met een sulfonylureumderivaat (een ander type antidiabetica) bij patiënten die niet voldoende worden gereguleerd met het sulfonylureum alleen en bij wie metformine niet geschikt is;

• in combinatie met zowel metformine als een sulfonylureumderivaat of een PPAR-gamma-agonist, bij patiënten die niet voldoende worden gecontroleerd met deze twee geneesmiddelen;

• in combinatie met insuline, met of zonder metformine, bij patiënten die niet voldoende worden gereguleerd met een stabiele dosis insuline.

Het geneesmiddel is alleen op doktersvoorschrift verkrijgbaar.

Hoe wordt Tesavel gebruikt?

Tesavel wordt ingenomen in een dosis van 100 mg eenmaal daags, met of zonder voedsel. Indien Tesavel wordt ingenomen in combinatie met een sulfonylureumderivaat of met insuline, kan het nodig zijn de dosis van het sulfonylureumderivaat of insuline te verlagen om het risico op hypoglykemie (lage bloedsuikerspiegels) te verminderen.

Hoe werkt Tesavel?

Type 2-diabetes is een ziekte waarbij de alvleesklier niet voldoende insuline aanmaakt om het glucosegehalte in het bloed te beheersen of waarbij het lichaam insuline niet effectief kan gebruiken. De werkzame stof in Tesavel, sitagliptine, is een dipeptidyl-peptidase-4-remmer (DPP-4). Het werkt door de degradatie van "incretin" hormonen in het lichaam te remmen. Deze hormonen, die na een maaltijd vrijkomen, stimuleren de alvleesklier om insuline aan te maken. Door het incretinepeil in het bloed te verhogen, stimuleert sitagliptine de alvleesklier om meer insuline aan te maken wanneer de glykemische snelheid hoog is, terwijl het niet effectief is wanneer de glucoseconcentratie in het bloed laag is. Sitagliptine verlaagt ook de hoeveelheid glucose die door de lever wordt geproduceerd door het insulinegehalte te verhogen en het glucagon-hormoon te verlagen. Samen verlagen deze processen de bloedglucose en dragen ze bij tot de bestrijding van type 2-diabetes.

Welke studies zijn uitgevoerd op Tesavel?

Tesavel is onderzocht in negen onderzoeken bij bijna 6000 patiënten met type 2-diabetes bij wie de bloedsuikerspiegel niet voldoende kon worden gereguleerd:

• in vier van deze onderzoeken werd Tesavel vergeleken met placebo (een schijnbehandeling). Tesavel of placebo werd alleen gebruikt in twee onderzoeken met 1 262 patiënten, naast metformine in een onderzoek met 701 patiënten en in aanvulling op pioglitazon (een PPAR-gamma-agonist) in een onderzoek met 353 patiënten;

• in twee onderzoeken werd Tesavel vergeleken met andere antidiabetica. In de eerste studie werd Tesavel vergeleken met glipizide (een sulfonylureumderivaat), wanneer deze naast 1, 15 patiënten met metformine werden gebruikt. In het tweede onderzoek werd Tesavel vergeleken met metformine,

alleen gebruikt, bij 1 058 patiënten;

• in drie andere onderzoeken werd Tesavel vergeleken met placebo wanneer deze aan anderen werd toegevoegd

antidiabetica: een glimepiride (een ander sulfonylureum), met of zonder metformine, bij 441 patiënten; de combinatie van metformine en rosiglitazon (een PPAR-gamma-agonist) bij 278 patiënten; en een stabiele dosis insuline, met of zonder metformine, bij 641 patiënten.

In alle onderzoeken was de voornaamste graadmeter voor de werkzaamheid de verandering in de bloedconcentratie van een stof met de naam geglycosyleerd hemoglobine (HbA1c), die een indicatie geeft van de effectiviteit van de bloedglucosecontrole.

Welke voordelen bleek Tesavel tijdens de studies te hebben?

Tesavel was werkzamer dan placebo, zowel als monotherapie als in combinatie met andere antidiabetica. Bij patiënten die alleen Tesavel gebruikten, daalden de HbA1c-spiegels met 0, 48% (van ongeveer 8, 0% aan het begin van de onderzoeken) na 18 weken en met 0, 61% na 24 weken. Aan de andere kant namen ze toe met respectievelijk 0, 12% en 0, 18% bij patiënten die placebo kregen. De toevoeging van Tesavel aan metformine verlaagde HbA1c-spiegels na 24 weken met 0, 67%, vergeleken met een vermindering van 0, 02% bij patiënten die placebo hadden gekregen. De toevoeging van Tesavel aan pioglitazon verminderde de HbA1c-spiegels met 0, 85% na 24 weken, vergeleken met een verlaging van 0, 15% bij de met placebo toegevoegde patiënten.

In onderzoeken waarin Tesavel werd vergeleken met andere geneesmiddelen, was de werkzaamheid van toevoeging van Tesavel aan metformine vergelijkbaar met die van de toevoeging van glipizide. Wanneer ze alleen werden ingenomen, bereikten Tesavel en metformine vergelijkbare reducties in HbA1c-spiegels, maar de werkzaamheid van Tesavel leek iets lager te zijn dan die van metformine.

In de andere onderzoeken, toen Tesavel werd toegevoegd aan glimepiride (met of zonder metformine), namen de HbA1c-spiegels na 24 weken af ​​met 0, 45%, vergeleken met een stijging van 0, 28% bij met placebo toegevoegde patiënten. De HbA1c-spiegels daalden met 1, 03% na 18 weken bij patiënten die Tesavel aan metformine en rosiglitazon hadden toegevoegd, in vergelijking met een afname van 0, 31% bij degenen die placebo toevoegden; ten slotte namen ze af met 0, 59% bij patiënten die Tesavel aan insuline hadden toegevoegd (met of zonder metformine), in vergelijking met een daling van 0, 03% bij degenen die placebo toevoegden.

Welke risico's houdt het gebruik van Tesavel in?

De meest voorkomende bijwerkingen die gemeld zijn bij Tesavel (in het algemeen waargenomen bij meer dan 5% van de patiënten) zijn infecties van de bovenste luchtwegen (verkoudheden) en nasofaryngitis (ontsteking van de neus en keel). Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Tesavel.

Tesavel mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor sitagliptine of voor enig ander bestanddeel van het middel.

Waarom is Tesavel goedgekeurd?

Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Tesavel groter zijn dan de risico's en heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Tesavel.

Overige informatie over Tesavel:

Op 10 januari 2008 heeft de Europese Commissie Tesvel een handelsvergunning verleend aan Merck Sharp & Dohme Ltd. Deze machtiging was gebaseerd op de machtiging die in 2007 aan Januvia was verleend ("informed consent"). De handelsvergunning is vijf jaar geldig en kan na deze periode worden verlengd.

Het volledige EPAR voor Tesavel is hier te vinden.

Laatste update van deze samenvatting: 10-2009